Achtergrond beschouwingen van de Website:
Windmolens (windenergie) en wat meestal verzwegen wordt.
Windmolens- onmiskenbaar volksbedrog.
Vermindering uitstoot broeikasgas is onmogelijk.
Het vertellen van de halve waarheid is hetzelfde als het vertellen van een leugen.
In dit verhaal gebruik ik de forse kwalificatie 'bedrog' omdat hier sprake is van misleiding die er steeds op gericht is om op enigerlei wijze een eigen- of groepsbelang te ondersteunen en dat dan ten koste gaat van anderen die daarvoor de kosten moeten betalen. De misleiding of het bedrog bestaat voornamelijk uit het verzwijgen van de gehele waarheid. Met het hier besproken 'bedrog' gaat ook altijd een zekere vorm van hersenspoeling van het publiek gepaard.
Dat de overheid en overige promotors van de bouw van windmolens met hun verhalen dat windmolens zo nuttig zijn als middel om de uitstoot van broeikasgas te reduceren zich schuldig maken aan kwalijk volksbedrog is zoals u in dit verhaal zult zien onmiskenbaar. Dit bedrog wordt in stand gehouden door het doelbewust verzwijgen van alle ongunstige aspecten. Helaas wordt dit volksbedrog door velen niet als zodanig herkend. Toch zijn er weinig kwesties waarover voor financieel of politiek gewin door het verzwijgen van de hele waarheid zoveel onwaarheden worden verspreid. Om tot die erkenning te komen moet men wel op de hoogte zijn van enkele technische begrippen die hierbij een rol spelen, zoals het verschil tussen Vermogen en Energie en de diverse meeteenheden. Over deze begrippen vindt u tegen het einde van dit verhaal uitleg. Belangrijk is dat men begrijpt dat elektriciteit niets anders is dan een relatief bescheiden bijproduct van alle en de vele malen grotere hoeveelheid niet-elektrische energie die wij uit de diverse energiebronnen halen. In het navolgende zult u veel getallen tegenkomen omdat alleen met de juiste getallen dit volksbedrog is aan te tonen. Om niet de weg kwijt te raken is het aan te raden bij de "sommetjes" even mee te rekenen, In het laatste verhaal in deze website "Windenergie- Manipulatie en bedrog" vindt u nog eens een opsomming van alle narigheden van windmolens die door de promotors van windenergie zorgvuldig verzwegen worden Het zogenaamde nut van windmolens wordt door de overheid, ministers incluis en andere promotors van windenergie met de meest wonderlijke argumenten aanbevolen. Met regelmaat worden er juichende verhalen verspreid over de procenten (!) van ons jaarlijkse elektriciteitsverbruik dat tot op dat tijdstip door windmolens opgewekt werd. Zorgvuldig wordt daarbij vermeden om in de juiste meeteenheden aan te geven hoe bitter weinig dat nu eigenlijk uitmaakt voor ons streven onze totale landelijke CO2 uitstoot te reduceren. Daar heeft men een fraaie, maar totaal onzinnige aanduiding op gevonden, namelijk de uitdrukking dat de windmolens of een groep van windmolens zus of zoveel "huishoudens" van "schone elektriciteit" kan voorzien. Aan het publiek wordt niet verteld dat de elektriciteit vanuit de windmolens natuurlijk niet uitsluitend naar de "huishoudens" vloeit maar vanzelfsprekend ook naar alle andere aan het net verbonden stroomverbruikers. "Huishoudens" is in de verste verte geen bestaande technische meeteenheid. Maar men kan er indrukwekkend grote getallen over vermelden. Ieder verhaal met vermelding van "huishoudens" kunt u meteen in de prullenman gooien. Omdat het onzin en bewuste misleiding is.
Wat is een windmolen eigenlijk voor een ding en waarom kunnen zij niet anders dan onbetrouwbaar zijn voor opwekking van elektriciteit? Wat zijn hun eigenschappen?
Windmolens worden aangedreven door relatief langzaam bewegende lucht.
Bijna het meest ijle aandrijvende medium dat men kan verzinnen. Lucht is tegen 1000 maal lichter dan water. Maar het meest ongunstige voor deze aandrijving is dat het daarmee opgewekte vermogen volgens een natuurkundige wet evenredig is met de derde macht van de windsnelheid. Dat betekent bijvoorbeeld dat bij afname van de windsnelheid waarbij maximaal vermogen aan de as van de propeller wordt overgedragen naar halve windsnelheid dit vermogen zal afnemen naar 0,5 x 0,5 x 0,5 = 0,125 dus naar nog maar een achtste. Dus bij de minst of geringste variatie in de windsnelheid zal het aandrijvende vermogen zeer sterk variëren. Hierbij dient men te bedenken dat de getallen van de Beaufortschaal niet evenredig zijn met de windsnelheid!
Letterlijk alle directe en indirecte nadelen van windmolens zijn het gevolg van deze nooit te ontlopen "derdemacht wet" . Een waarheid waar de promotors van windenergie dan ook zorgvuldig over zwijgen. Een onbetrouwbaarder producent van elektriciteit dan een windmolen is nauwelijks te vinden.
Als aandrijving van een waterpomp of voor het malen van graan zijn zij best goed bruikbaar.
Deze derde macht heeft tevens tot gevolg dat gedurende een jaar op geen stukken na zoveel kilowatturen worden geproduceerd als bij een jaar lang constant vol vermogen zou gebeuren. Hiervoor wordt de term "productiefactor", ook wel "capaciteitsfactor" gebruikt. Dat is dus de in een jaar werkelijk opgewekte kilowatturen als deel van wat bij constant vol vermogen geproduceerd zou zijn. Voor windmolens met hun zeer sterk variabele opbrengst een bijzonder belangrijk begrip. Dat zult u in dit verhaal dan ook nog enkele malen tegenkomen.
Zo is de productiefactor voor hoge en moderne windmolens op het land maximaal 0,27 en voor windmolens op zee maximaal 0,37. Deze getallen worden overigens door onze windmolens op geen stukken na gehaald!
De risico's van windenergie voor de betrouwbaarheid van ons elektriciteitnet.
In het voorgaande zagen wij al dat een windmolen niet alleen een hoogst onbetrouwbare maar bovendien een zeer bescheiden producent van elektriciteit is. Als gevolg van die honderden onvoorspelbare variaties van het vermogen die veroorzaakt worden door die derdemacht wet.
Hoe het totale windvermogen ook bij grote tot zeer grote aantallen windmolens varieert toont de volgende grafiek van het gezamenlijke windvermogen van niet minder dan 7000 windmolens in Duitsland. In het verzorgings-gebied van de E.ON.
Deze 7000 windmolen staan over vele honderdduizenden vierkante kilometer verspreid van Noord tot Zuid Duitsland en hieruit blijkt dat het verhaal dat wanneer men windmolens nu maar breed verspreid bouwt zij gezamenlijk een goed constant gezamenlijk vermogen zullen leveren dwaasheid is. Dat kan natuurlijk niet: de som van vele chaotische grootheden zal nooit mooi constant zijn, maar natuurlijk ook chaotisch.
U ziet in deze grafiek die honderden zeer scherpe variaties van het grote gezamenlijke vermogen van grote aantallen windmolens Die scherpe variaties van het totale gezamenlijke vermogen tussen maximum en nul of nagenoeg nul kunnen zeer ernstige consequenties hebben voor de stabiliteit van het net. Dat die variaties steeds gecompenseerd zouden kunnen worden door het omhoog of omlaag regelen van het vermogen van de centrales is lang niet zeker. Stoomturbines hebben namelijk een limiet wat betreft de snelheid van het variëren van hun productievermogen. Wordt die limiet overschreden dan kan ernstige mechanische schade optreden. In Duitsland is het nu al tweemaal voorgekomen dat door een plotselinge sterke afname van het totale windvermogen nog maar net, op het nippertje, een enorme blackout in heel Duitsland en naburige landen kon worden voorkomen. Door bijzonder alert ingrijpen van de operators in zowel de centrales als bij de diverse schakelstations. Ook over dergelijke zeer wezenlijke risico's wordt door alle promotors van windenergie met geen woord gerept of ze worden luchtigjes weggewuifd.
Ook is het een onmiskenbaar volksbedrog te beweren dat windmolens zo bruikbaar zijn om de uitstoot van CO2, een 'broeikasgas', te verminderden. Om dat volksbedrog aan te tonen zal er weer wat gerekend moeten worden.
Het navolgende berust volledig op getallen die het CBS mij in februari 2009 voor het jaar 2007 gaf. De energie eenheden in PJ worden hier omgerekend naar Megawattjaren om een idee te geven van het gemiddelde vermogen waarmee gedurende een jaar die hoeveelheden energie worden veroorzaakt of verbruikt. 1 PJ = 31,7 MWjaar
Voor alle in Nederland gebruikte energetische processen werd in 2007 vanuit alle daarvoor gebruikte energiedragers (energiebronnen) en dus bij toepassing met uitstoot van CO2 een totale hoeveelheid "niet- elektrische" energie geproduceerd van 3.353 PJ (=106.290 MWjaar). Hiervan werd 30 % gebruikt om daarmee 11.570 MWjaar elektriciteit te produceren. Elektriciteit is dus niets anders dan een relatief bescheiden bijproduct van ons totale gebruik aan "niet-elektrische" energie. Ons totale 'niet-elektrische" energieverbruik is zoals u ziet ruim negen maal meer dan ons verbruik van dat bijproduct elektriciteit. Ook dit uiterst belangrijke feit wordt door de promotors van windenergie steeds verzwegen omdat windmolens aan dat enorme niet-elektrische energieverbruik op geen enkele manier enige bijrage kunnen leveren. Zij produceren immers met horten en stoten alleen een heel klein beetje elektriciteit.
Uit deze getallen is het nu al duidelijk dat windmolens totaal ongeschikt zijn om ons energieverbruik schoon en duurzaam te maken.
Het overgrote deel van ons verbruik aan 'niet-elektrische"energie is nodig voor alle "niet elektrische" processen. Denk aan wat alleen al voor de hele transport sector nodig is! En voor alle landbouw werktuigen. De hiervoor benodigde niet-elektrische energie is een veelvoud van ons totale elektriciteitsverbruik. Windmolens kunnen daar niets nuttigs voor betekenen
Maar laten wij desondanks eens zien wat een forse moderne 2 MW windmolen aan het schoner en duurzamer van alleen maar onze elektriciteit zou kunnen doen, Zo'n windmolen zal op het land en met een hoog geschatte productiefactor van 27 % per jaar 0,54 MWjaar produceren. (Met horten en stoten, dat wel.) Deze 0,54 MWjaar hoeft niet in een centrale geproduceerd te worden en zal daardoor inderdaad iets aan CO2 uitstoot besparen, Rekenen wij met een productie rendement van de centrale van 45 % dan zal die 0,54 MWjaar van de windmolen 1,2 MWjaar aan CO2 uitstotende energie van de in de centrale gebruikte brandstofenergie besparen. Deze jaarlijkse besparing aan de brandstof in de centrale en de daarmee bereikte reductie van CO2 uitstoot moeten wij natuurlijk zien als deel van wat wij in totaliteit aan vervuilende dus CO2 uitstotende "niet elektrische"energie gebruiken . Die 106.290 MWjaar. En dat deel blijkt dus te zijn 1,2 / 106.290 = 0.000.011 of 1,1 honderdduizendste delen. Dat betekent dat zo'n tot ver boven de honderd meter reikende 2 MW windmolen maakt onze atmosfeer met 1,1 honderdduizendte delen schoner en duurzamer. Zou dat ons inderdaad de redding brengen ?
Duizend van deze windmolens zijn dus nodig om onze CO2 uitstoot met 1,1 % te reduceren Zo'n windmolen kost wel circa 2,6 miljoen euro !!!
Voor een nog vele malen duurdere 3 MW windmolen op zee, met een hoog geschatte productiefactor van 0,37 komen wij op een vermindering van onze totale CO2 uitstoot van 2,3 honderdduizendste delen. Dat betekent dat duizend van deze enorme windmolens op zee een reductie van de CO2 uitstoot geven van 2,3 procent. Maar daarvoor zullen er wel vele miljarden euro uitgegeven moeten worden... Alleen al de tot nu toe nergens ter wereld gebouwde elektrische voorzieningen om alle elektriciteit naar ons hoogspanningsnet te brengen kosten vele miljarden euro Ook aan nieuw te bouwen gasturbine centrales die de variaties van het windvermogen moeten compenseren. Dat betekent dat zo'n plan van een 6000 MW windpark op zee, plus al het dure gedelibereer daarover aan verstandsverbijstering grenst.
Uit deze getallen ziet u dat het inderdaad een onmiskenbaar volksbedrog is om te beweren dat met windmolens een zinvolle vermindering verkregen zou kunnen worden wat betreft de uitstoot van het broeikasgas CO2. Steevast worden juichende verhalen verteld over de paar luttele procenten elektriciteit die de windmolens met horten en stoten produceerden. Maar dat zegt toch niets over het belangrijkste doel waarvoor zij gebouwd werden, namelijk de vermindering van de uitstoot van broeikasgas. Opbrengsten aan elektriciteit van windmolens dienen daarom vergeleken te worden met wat dat uitmaakt in vergelijking met ons totale, dus "niet-elektrische"energieverbruik. Vergelijken met alleen ons elektriciteitsverbruik geeft een vele malen te gunstig beeld en mag dan ook gerust volksverlakkerij genoemd worden. Helaas wordt deze volksverlakkerij door de media nooit aan de kaak gesteld maar vaak zelfs ondersteund.
Hierover zo dadelijk nog enige woorden.
Streven naar een meer duurzame wereld is zonder enige twijfel onze morele plicht.
Dat wij met z'n allen, de hele wereldbevolking, zullen moeten streven naar minder energieverbruik en meer duurzame energie in de wereld is gewoon een morele plicht ten aanzien van de generaties die na ons komen. En belangrijk deel van dit streven zal zeker gericht moeten zijn op minder en zo mogelijk een meer duurzaam gebruik van energie. Maar daarbij mogen en moeten wij ons niet op een dwaalspoor laten brengen door personen die zich bij hun streven laten meeslepen door onzinnige en tot niets nuttigs bijdragende waandenkbeelden. En dergelijke fantasten zien wij helaas in grote aantallen om ons heen. Zeker ook bij onze overheid. Het zijn vaak praters ten eigen bate. of om toch maar geen moeilijkheden te krijgen in hun job.
Om althans iets bij te dragen aan het meer duurzaam maken van ons energieverbruik zijn er weldegelijk mogelijkheden. Al was het alleen maar het vermijden van iedere verspilling van die energie waarvan wij denken dat wij die echt nodig hebben maar die in wezen zinloos is. (Pak de fiets in plaats van de auto!...) Ook zou het onderzoek naar verhoging van de efficiëntie van diverse energie vereisende processen nog meer gestimuleerd en financieel ondersteund moeten worden. Bij voorbeeld door iedere euro die bespaard wordt door geen windmolens meer te bouwen daaraan te besteden.